Gouden toekomst
Door Karen Wikart
Hoe deden we dat vroeger toch: leven zonder internet? Ik heb er geen beeld meer bij. En dat terwijl ik ooit een volledige werkdag vulde zonder e-mail.
Ik herinner me vaagjes dat ik floppydisks toegestuurd kreeg van journalisten. En dat ik rapporten moest uitprinten, kopiëren en in postvakjes van collega’s stoppen. Ook werd er veel gebeld en rondgelopen. En dan die encyclopedie van Winkler Prins die we iedere tien jaar verversten. Wat was het leven omslachtig!
Ja, mijn werkzame leven is een stuk aangenamer geworden sinds de introductie van internet. Maar ook privé ben ik enthousiast online gegaan (en dat terwijl ik in de leeftijdsgroep zit waarvan de marktonderzoekbureaus al zeggen dat ze de boot dreigen te missen).
Enthousiast dus, maar ook heel instrumenteel: zaken als twitteren (“Ik ga nu naar de wc”) en chatten (“Was gezellig gisteravond”) zijn niet zo aan mij besteed. Skypen daarentegen vind ik weer heel handig, met name uit kostenoverwegingen. En ik publiceer mijn vakantiefoto’s op flickr.com waarna ik al mijn vrienden en kennissen een linkje stuur. Lekker makkelijk.
Maar wat ik vooral doe op internet is informatie zoeken en spullen kopen. Boeken, dvd’s, vakanties, horloges, kerstcadeaus: met mij blijft die economie wel draaien, ook via internet. Vaak word ik naar internet getrokken door een magazine, meestal de Red. Zo zag ik onlangs een advertentie van het kledingmerk Stills, waarin een hyperslank model mijn absolute droomjurk droeg. Toch even kijken wat zo’n stukje gebloemd zijde dan kost. Op internet natuurlijk (resultaat: te duur).
En in een nummer van de Engelse Red ontdekte ik op de redactionele pagina’s een horloge dat gewoon gemáákt was voor mij. Van het Engelse merk Karen Millen, helemaal nergens in Nederland te krijgen, maar via een Engelse website binnen drie dagen op mijn deurmat.
Ik vind internet dus reuze handig, maar ik heb bijna altijd drukwerk nodig om ernaar toe te gaan. Behalve als ik een route opzoek op AWNB.nl of via Wikipedia een feitje nakijk, zijn het meestal de ‘blaadjes’ of ook wel kranten, die ervoor zorgen dat ik achter mijn computer ga zitten en het internet opga. Ik lees een boekrecensie in de Vrij Nederland: ik ga naar Bol.com. Kaartjes voor een film die in de krant goed wordt besproken, bestel ik via Belbios.nl.
En dat is nu net de reden waarom ik magazines een gouden toekomst voorspel. Want zeg nou zelf: je wordt toch knettergek van het gigantische informatie-aanbod op internet, en het is toch erg overzichtelijk dat er kranten- en tijdschriftredacties zijn die speciaal voor jou een keuze maken?
Karen Wikart, hoofdredacteur
Als vers Smin-lid kom ik nog eens ergens. Dus ook hier. Mooie column hoor, kwikart, maar het klinkt toch als een smeekbede: please, don't let print die! Verder sluit ik me aan bij degene die zich eerder bij jou aansloot: een prettige column.
